Header Ads

Πώς ερμηνεύεται η Διακήρυξη της Ρώμης και οι επόμενες προκλήσεις για την Ευρώπη


Η ενίσχυση της κοινωνικής Ευρώπης τίθεται ως όρος ύπαρξης της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τόνισε ο Γιώργος Καπόπουλος μιλώντας Στο Κόκκινο και τους Προκόπη Αγγελόπουλο και Γιώργο Τραπεζιώτη, αναλύοντας το περιεχόμενο της Διακήρυξης της Ρώμης και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη προκειμένου να διατηρήσει τα κοινωνικά και εργασιακά της χαρακτηριστικά.

Το κείμενο της Διακήρυξης της Ρώμης είναι ένα κλασικό κείμενο-προϊόν συμβιβασμού που επιτρέπει στους πάντες να το υπογράψουν, παρόλο που οι απόψεις μεταξύ τους είτε απλώς διίστανται είτε είναι συγκρουόμενες, σχολίασε ο κ.Καπόπουλος. Είναι πάγια πρακτική στην συγγραφή τέτοιων κειμένων αυτό το χαρακτηριστικό, όπως σημείωσε.

Σε κάθε περίπτωση, από εδώ και στο εξής η ενίσχυση της κοινωνικής Ευρώπης τίθεται ως όρος ύπαρξης της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πλεονέκτημα της ίδιας απέναντι στους μεγάλους ανταγωνιστές της.

Η εκθεμελίωση του κράτους πρόνοιας απέτυχε παντού, στη Γαλλία όπου το Παρίσι πήρε φωτιά από τις μεταρρυθμίσεις Ολάντ, στη Γερμανία όπου η Ατζέντα 2010 του Σρέντερ επικρίνεται ευθέως και από τον διάδοχό του στην ηγεσία του SPD Μάρτιν Σουλτς. Η δυσαρέσκεια που προκάλεσαν και η υπονόμευση της πολιτικής σταθερότητας είναι πολύ μεγαλύτερες από τα όποια κέρδη, συνέχισε ο ίδιος. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς αριστερός για να το καταλάβει, όταν βλέπει ότι ο πρώτος που καθιέρωσε κράτος πρόνοιας και στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα ήταν ο υπερσυντηρητικός καγκελάριος Μπίζμαρκ. Είναι κέρδος για τον εργοδότη η εργασιακή ειρήνη και η σταθερότητα, όπως τόνισε.

Η κατάσταση είχε φτάσει σε οριακό σημείο, καθώς αυτοί που ταυτίζουν την εκθεμελίωση του κράτους πρόνοιας με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, μεταφέρουν την ψευδαίσθηση στους πολίτες ότι με την περιχαράκωση στα εθνικά πλαίσια θα επιλυθούν τα προβλήματα. «Χρειαζόμαστε μία άλλη Ευρώπη, δεν είναι ευχολόγιο, αλλά ιστορική αναγκαιότητα», είπε χαρακτηριστικά ο κ.Καπόπουλος.

Φυσικά, κανείς δεν προτείνει να επιστρέψει η Ευρώπη σε συνθήκες που δεν υφίστανται πια, όπως όταν η Ευρώπη κυριαρχούσε στην παγκόσμια οικονομία μέσω της αποικιοκρατίας, αλλά το πλεονέκτημά της είναι η προστασία, κοινωνική και εργασιακή. Πρέπει να βρεθούν νέες ισορροπίες και νέα χρηματοδότηση αυτών των δομών, αλλιώς, μία Ευρώπη με λογικές Θάτσερ θα συνεχίσει να οδεύει προς την καταστροφή της, όπως προειδοποίησε.

Στη Γερμανία, για παράδειγμα, το μεγάλο ατού της οικονομίας ήταν ακριβώς η πολύ πρώθμη κατοχύρωση δικαιωμάτων και πλαισίου εργασίας, ώστε να μειώνονται οι συγκρούσεις, να υπάρχει προβλεψιμότητα και σιγουριά. Στην Κίνα και τις άλλες χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας, οι οικονομίες "κουβαλάνε ένα βαρίδι" ... υπάρχει η βεβαιότητα ότι αργά ή γρήγορα οι εργαζόμενοι θα διεκδικήσουν μερίδιο από την ευημερία των εργοδοτών τους, όπως προέβλεψε.

Η σταθερότητα και η ανάγκη ενός συμβιβασμού με όρους αξιοπρέπειας δεν είναι ηθική παραίνεση, είναι στοιχείο ενίσχυσης της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας. Να μπορεί ένας εργάτης να εργάζεται με ικανοποιητική σχέση, όχι με ανασφάλεια. Να διαθέτει κοινωνική προστασία, ώστε να απεργεί μόνο για σοβαρές συγκρούσεις. Θα είναι πολύ πιο παραγωγικός σε σχέση με τον συνάδελφό του στην μεταθατσερική Βρετανία, είπε χαρακτηριστικά.

Δεν υπάρχουν σχόλια