Header Ads

Προοδευτική Συμμαχία για την αλλαγή πολιτικής στην ΕΕ... Του Δημήτρη Ραπίδη


Την προηγούμενη εβδομάδα στις Βρυξέλλες διεξήχθη η πρώτη μεγάλη, ανοιχτή εκδήλωση της «Προοδευτικής Συμμαχίας», της ομάδας Ευρωβουλευτών από την Αριστερά, τους Σοσιαλιστές και τους Πράσινους, με τη συμμετοχή, μεταξύ άλλων, του Έλληνα Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του υποψήφιου του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος στις προδρικές εκλογές, Μπενουά Αμόν.

Λιγότερο από δύο χρόνια πριν τη μεγάλη μάχη των Ευρωεκλογών, επιχειρείται μια συλλογική προσπάθεια πολιτικών και προγραμματικών συγκλίσεων της ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, και των κινημάτων της Οικολογίας, με στόχο τη σταδιακή αλλαγή των συσχετισμών στην Ευρώπη και την προώθηση μιας βιώσιμης αναπτυξιακής ατζέντας που θα απαντά αποτελεσματικά στις ανησυχίες των πολιτών και στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής.

Οι βασικοί πυλώνες της στρατηγικής συνεργασίας των δυνάμεων που καλύπτουν το πολιτικό φάσμα του προοδευτικού χώρου είναι η ενίσχυση της πολιτικής ενοποίησης της ΕΕ, η ενδυνάμωση των πολιτικών κοινωνικής συνοχής, ο απεγκλωβισμός από τις αποτυχημένες πολιτικές λιτότητας και η επαναφορά των συλλογικών διεκδικήσεων στο επίκεντρο των πολιτικών αποφάσεων στις Βρυξέλλες και στα κράτη-μέλη.

Η μινιμαλιστική συνθήκη της Λισαβόνας και το κατ’ευφημισμόν Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης αποτελούν τα δύο θεσμικά εργαλεία προώθησης οικονομικών πολιτικών που πλήττουν την κοινωνική ανάπτυξη και ευημερία της πλειοψηφίας των κρατών-μελών. Αμφότερες προωθήθηκαν από τις συντηρητικές δυνάμεις σε Γερμανία και Γαλλία ως μια προσπάθεια διατήρησης του status quo μεταξύ Παρισιού και Βερολίνου, χωρίς καμία πρόθεση επιτάχυνσης της πολιτικής εμβάθυνσης.

Η αναθεώρηση των δύο αυτών θεσμικών εργαλείων αφορά ακριβώς στην ενδυνάμωση εκείνων των θεμελιωδών στοιχείων που εκλείπουν σήμερα: Πρώτον, της πολιτικής διαβούλευσης και της προώθησης πολιτικών λύσεων με θετικό κοινωνικό πρόσημο. Δεύτερον, της προώθησης της φορολογικής εναρμόνισης, της τραπεζικής ενοποίησης, της διασφάλισης των καταθέσεων, της διαχείρισης του δημόσιου χρέους, ζητήματα που δεν μπορούν να προχωρήσουν χωρίς προοδευτικές πολιτικές αποφάσεις.

Η αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών κυρίως στις μεγάλες οικονομίες της ΕΕ, αλλά και στο Ευρωκοινοβούλιο, θα οδηγήσουν σε αύξηση της πίεσης προς τη γερμανική ηγεσία και τις συντηρητικές δυνάμεις στην Ευρώπη. Στην Ισπανία, Podemos και σοσιαλιστικό κόμμα υπό την ηγεσία του Πέδρο Σάντσεθ έχουν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας, ενώ στη Γαλλία η διαδικασία ιδεολογικής επανατοποθέτησης στην οποία εισέρχεται το σοσιαλιστικό κόμμα, καθώς και η προσπάθεια του κομμουνιστικού κόμματος και των αριστερών δυνάμεων να παίξουν ενεργότερο ρόλο στην αντιπολιτευτική μάχη, αυξάνουν τις πιθανότητες ενισχυμένης εκλογικής επιρροής στην πορεία προς τις Ευρωεκλογές του 2019. Η προσπάθεια που πρέπει να γίνει είναι μεγάλη και απαιτεί πολύ καλό συντονισμό και συμβιβασμούς σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Στην πορεία αυτή, η συμμετοχή των κοινωνικών κινημάτων και της κοινωνίας των πολιτών είναι εξέχουσας σημασίας. Ο βαθμός εξωστρέφειας, η μαζικοποίηση των διεκδικήσεων, η καθαρότητα και ο ρεαλιστικός προσανατολισμός των προτάσεων της Προοδευτικής Συμμαχίας θα καθορίσουν την εκλογική απόδοση του εγχειρήματος και θα συμβάλλουν στη δημιουργία πλειοψηφικών τάσεων που θα αλλάξουν την πολιτική ατζέντα της Ευρώπης σε βάθος δεκαετίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια