Header Ads

Ας λύνουμε και κάνα πρόβλημα

Κάποιοι εξ αυτών έχτισαν καριέρες, πολιτικά προφίλ και φυσικά κέρδισαν πολλά χρήματα, όχι για τους ίδιους, από τη δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία. Γιατί στην πολιτική υπάρχουν αυτοί που θέλουν να δίνουν λύσεις στα προβλήματα και να προχωρούν παρακάτω και κάποιοι που οι σχεδιασμοί τους στηρίζονται στη διαιώνιση των προβλημάτων...

Το γνωστό ανέκδοτο με τον νέο δικηγόρο που περιχαρής γυρίζει στον πατέρα του για να του ανακοινώσει ότι κέρδισε την πρώτη του δίκη και αντί για επαίνους εισπράττει την μήνιν τού, επίσης δικηγόρου, πατέρα του επειδή με αυτόν τον πελάτη θα μπορούσε να ζήσει πολλά χρόνια, θυμίζει εν πολλοίς τη μέχρι σήμερα στάση αρκετών πρωταγωνιστών από τη μεριά των δανειστών.

Κάποιοι εξ αυτών έχτισαν καριέρες, πολιτικά προφίλ και φυσικά κέρδισαν πολλά χρήματα, όχι για τους ίδιους, από τη δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία. Γιατί στην πολιτική υπάρχουν αυτοί που θέλουν να δίνουν λύσεις στα προβλήματα και να προχωρούν παρακάτω και κάποιοι που οι σχεδιασμοί τους στηρίζονται στη διαιώνιση των προβλημάτων.

Στο ομιχλώδες τοπίο που θέλουν να επιβάλουν, με τη δεδομένη ισχύ που διαθέτουν, κυρίως επιδιώκουν να εξασφαλίσουν τη διαιώνιση της κυριαρχίας τους, ακόμη κι αν αυτό που θέλουν να υποτάξουν διαλυθεί ή εξαφανιστεί.

Τα τελευταία δύο χρόνια η χώρα μας βίωσε πολλές φορές αυτή την τακτική, όπως επίσης και τη μεταστροφή μιας κρίσιμης μάζας χωρών, ηγετών, κομμάτων και πολιτών της Ε.Ε. που συντάσσονται στο πλευρό μας.

Γι’ αυτό η σκληρή μάχη του επόμενου Eurogroup δεν είναι είναι μια διελκυστίνδα μεταξύ Αθήνας και Βερολίνου για το χρέος. Είναι μια σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων μέσα στην Ευρώπη για την επόμενη ημέρα της Ε.Ε.

Το ειρωνικό στοιχείο που διαφοροποιεί τη μάχη αυτή από όλες τις προηγούμενες είναι ότι αυτοί που επιδιώκουν τη συμμετοχή της Ουάσιγκτον στο ευρωπαϊκό οικονομικό θέμα είναι αυτοί που αποτελούν ήδη μέρος της σύγκρουσης με την Ουάσιγκτον στα υπόλοιπα πολιτικά κεφάλαια. Μέσα στο πλαίσιο αυτό θα ήταν προϊόν νοσηρής σκέψης, όπως επισημαίνεται, κάποιοι να επιδιώκουν να μεγαλώσουν την ατζέντα με τα ανοιχτά, και άρα υπό διαπραγμάτευση, κεφάλαια στις ήδη ταραγμένες ευρωατλαντικές σχέσεις.

Στα ανέκδοτα μπορεί εύκολα να κατασκευάσεις “νικητές” και “χαμένους”, στη διεθνή πολιτική και την οικονομία όμως είναι διαφορετικά επειδή είναι πολλοί οι παίκτες και μεγάλα τα συμφέροντα. Είναι ανέκδοτο οι σταθερές και αδιατάρακτες σχέσεις. Από το Ιντσιρλίκ, το Κατάρ και την Ουκρανία, έως τις εκλογές στις ΗΠΑ και το Βrexit, ο δρόμος της πολιτικής είναι σπαρμένος με ανατροπές και αλλαγές ισορροπιών. To “forget it” είναι σαν το ταγκό. Θέλει τουλάχιστον δύο για να ξεχαστεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια