Header Ads

Μια πεντάδα «νεαροί Νιγηριανοί»


Το 2014 ο Φώτης Κατσικάρης κάλεσε τον 19χρονο τότε Γιάννη Αντετοκούνμπο στην εθνική ομάδα μπάσκετ. Στο πρώτο παιχνίδι ο φόργουορντ από τα Σεπόλια πάσχιζε να συνηθίσει ξανά το ευρωπαϊκό στιλ παιχνιδιού, το οποίο «χειρουργικά» του είχε αφαιρέσει η προπονητική ομάδα των Μπακς στο Μιλγουόκι.

Το πρώτο φιλικό τελείωσε με ήττα, και από την ιντερνετική εκπομπή της Χρυσής Αυγής ο Νίκος Μιχαλολιάκος πανηγύριζε που «ο Θεός είναι Ελληνας, γιατί ο νεαρός Νιγηριανός δεν έβαλε ούτε πόντο και χάσαμε».

Από την ίδια εκπομπή είχε ειρωνευτεί κάποτε και τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη, ο οποίος έχει Ελληνα πατέρα και μητέρα Καμερουνέζα. Ολα εκ του ασφαλούς, γιατί πώς θα το αντιμετώπιζε αν είχε μπροστά του τον γίγαντα των 2,06 μέτρων και 160 κιλών;

Εχει περάσει μία τριετία και ο Γιάννης είναι από τα μεγαλύτερα αστέρια του παγκόσμιου μπάσκετ. Φέτος θα ηγηθεί ακόμα μία φορά της Εθνικής στο Ευρωμπάσκετ και φυσικά ήταν το πρώτο όνομα που επέλεξε ο Κώστας Μίσσας στην προεπιλογή του.

Οι χρυσαυγίτες ήταν προετοιμασμένοι για το «κακό», μετά το All-Star Game του ΝΒΑ πριν από έξι μήνες. Αλλά μάλλον δεν περίμεναν αυτό που ακολούθησε. Δεν είναι μόνο ο Γιάννης, αλλά τέσσερις μαύροι παίκτες κλήθηκαν από τον κόουτς Μίσσα στην 16άδα.

Τον Γιάννη συνοδεύουν ο αδερφός του, Θανάσης (οι δυο τους ήδη μιλάνε για Εθνική με τέσσερις Αντετοκούνμπο, όταν ενηλικιωθούν ο Κώστας και ο Αλέξης), ο Ζακ Ογκαστ (με πατέρα από την Αϊτή και μάνα Ελληνίδα) και ο Τάιλερ Ντόρσεϊ (Αμερικανός πατέρας, Ελληνοϊσραηλινή μητέρα).

Φαντάσου, δηλαδή, να ήταν στα καλά του ο Σοφοκλής. Αν δεν είχε αδικήσει τον εαυτό του, θα ήταν για χρόνια ο βασικός ψηλός της Εθνικής και θα μπορούσαμε να δούμε μία πεντάδα γεμάτη «νεαρούς Νιγηριανούς».

Ο Γιάννης πλέι μέικερ, ο Ντόρσεϊ στα γκαρντ, «τριάρι» ο Θανάσης, «τέσσερα» ο Ογκαστ και ο Σοφοκλής σέντερ. Οι χρυσαυγίτες θα βρίσκονταν σε σύγχυση. Τι είναι πιο πατριωτικό; Να αποδοκιμάζεις τους μαύρους που φοράνε τη φανέλα της Εθνικής ή τους αντιπάλους της Ελλάδας;

Κάπως έτσι μπορεί ο αθλητισμός να φέρει αλλαγές. Το κατάφερε το Πανεπιστήμιο του Τέξας Ουέστερν το 1966. Μέχρι τότε οι μαύροι μπασκετμπολίστες δεν περνούσαν ούτε έξω από τα γήπεδα, και όταν το ταλέντο τους τους έβαζε σε κάποιο κολέγιο, οι προπονητές τούς κρατούσαν στον πάγκο μέχρι να έρθουν τα πράγματι σκούρα. Το 1965-66, ο προπονητής Ντον Χάσκινς έχτισε στο Ελ Πάσο μία ομάδα από οκτώ μαύρους και έξι λευκούς.

Ομως στον τελικό, ως απάντηση στις επιθέσεις που δέχτηκε η ομάδα του όλη τη χρονιά, χρησιμοποίησε μονάχα τους οκτώ μαύρους παίκτες. Το Τέξας κέρδισε το τρόπαιο (μοναδικό μέχρι σήμερα για το κολέγιο) και έδωσε άλλη μια γύρα στον τροχό της αλλαγής που ήδη γυρνούσε αργά στις ΗΠΑ.
efsyn.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια