Header Ads

«Τα Νέα» της Βενεζουέλας

Η κλήρωση και οι παρελάσεις δεν άντεξαν για δεύτερη μέρα...

Τα ΝΕΑ για ακόμα μια μέρα συνεχίζουν το σίριαλ περί Βενεζουέλας και σχέσης Τσίπρα-κυβέρνησης με το καθεστώς Μαδούρο. Σήμερα το... επεισόδιο αναπαράγει δημοσιεύματα που αναφέρονται σε θέμα κυρώσεων και ελληνικό βέτο κατά τη συζήτηση στις Βρυξέλλες. Φαίνεται για τη Μιχαλακοπούλου τα θέματα της Υγείας, της Παιδείας, των τηλεοπτικών αδειών και της διαφήμισης που απασχολούν τη Βουλή είναι δευτερεύοντα.

Να σημειωθεί ότι η εφημερίδα παρακάμπτει την ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών, στην οποία αναφέρεται: «Δημοσιεύματα που αναφέρονται σε δήθεν θέμα κυρώσεων και ελληνικό βέτο, κατά τη συζήτηση στις Βρυξέλλες, είναι ανυπόστατα».

Μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει...

Ο πολιτικός πολιτισμός (ο ποιος;) δεν εμπόδισε τον ευφάνταστο συντάκτη να χρησιμοποιήσει-παραποιήσει στίχο του Εγγονόπουλου από το ποίημα «Μπολιβάρ»* για να παντρέψει την ποίηση με τη χυδαιότητα...

* Σιμόν Μπολιβάρ
Ο ήρωας του ποιήματος του Ν. Εγγονόπουλου, ο Σιμόν Μπολιβάρ, γεννημένος στη Βενεζουέλα το 1783, πρωτοστάτησε από το 1808 και για δύο δεκαετίες στην προσπάθεια των χωρών της Νοτίου Αμερικής να αποδεσμευτούν από τον έλεγχο της Ισπανίας. Η Βενεζουέλα, η Βολιβία, που ονομάστηκε έτσι προς τιμή του ήρωα, η Κολομβία, το Περού, ο Ισημερινός και ο Παναμάς πέτυχαν την απελευθέρωσή τους άμεσα ή έμμεσα χάρη στις ηγετικές ικανότητες και την πείσμωνα προσπάθεια του Σιμόν Μπολιβάρ.

Όσο για το ποίημα...

Ο ποιητής χαρακτηρίζει το ποίημά του ελληνικό, παρά το γεγονός ότι το τιτλοφορεί και το βασίζει στο πρόσωπο ενός ξένου ήρωα. Το ποίημα, γραμμένο στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής εμφανίζει ένα σκόπιμα υπερτονισμένο ηρωικό περιεχόμενο. Ο Εγγονόπουλος αντικρίζει τον κόσμο, χωρίς τα στεγανά του εθνικού προσδιορισμού, και ζητά την ύπαρξη μιας γενιάς ανθρώπων ελεύθερων από κάθε «κατοχή».



Μπολιβάρ! Όνομα από μέταλλο και ξύλο,

είσουνα ένα λουλούδι μεσ’ στους μπαχτσέδες
της Νότιας Αμερικής.
Είχες όλη την ευγένεια των λουλουδιών
μεσ’ στην καρδιά σου, μεσ’ στα μαλλιά σου, μέσα στο
βλέμμα σου.

Μπολιβάρ! Κράζω τ’ όνομά σου ξαπλωμένος στην
κορφή του βουνού Έρε,
Την πιο ψηλή κορφή της νήσου Ύδρας.
Από δω η θέα εκτείνεται μαγευτική μέχρι των νήσων
του Σαρωνικού, τη Θήβα,
Μέχρι κει κάτω, πέρα απ’ τη Μονεβασιά, το τρανό
Μισίρι,
Αλλά και μέχρι του Παναμά,

της Γκουατεμάλα, της Νικαράγουα,

του Οντουράς, της Αϊτής,
του Σαν Ντομίγκο, της Βολιβίας,

της Κολομβίας, του Περού, της Βενεζουέλας,

της Χιλής, της Αργεντινής, της Βραζιλίας,

Ουρουγουάη, Παραγουάη, του Ισημερινού,
Ακόμη και του Μεξικού.

Είδες για πρώτη φορά το φως στο Καράκας. Το φως το δικό σου,
Μπολιβάρ,

γιατί ως νάρθης η Νότια Αμερική
ολόκληρη ήτανε βυθισμένη στα πικρά σκοτάδια.
Τ’ όνομά σου τώρα είναι δαυλός αναμμένος,
που φωτίζει την Αμερική, και τη Βόρεια και τη Νότια,
και την οικουμένη!
Οι ποταμοί Αμαζόνιος και Ορινόκος πηγάζουν από τα
μάτια σου.
Τα ψηλά βουνά έχουν τις ρίζες στο στέρνο σου,
Η οροσειρά των Άνδεων είναι η ραχοκοκκαλιά σου.
Στην κορφή της κεφαλής σου, παληκαρά, τρέχουν
τ’ ανήμερα άτια και τ’ άγρια βόδια,
Ο πλούτος της Αργεντινής.
Πάνω στην κοιλιά σου εκτείνονται οι απέραντες φυτείες
του καφέ.
Σαν μιλάς φοβεροί σεισμοί ρημάζουνε το παν,

Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Έλληνας.

Δεν υπάρχουν σχόλια