Header Ads

Ποιος φοβάται το αύριο;

Τα πολιτικά κόμματα που απαντούν στις ανάγκες της κοινωνίας σήμερα δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Τα κόμματα που έχουν όραμα για την πλειοψηφία της κοινωνίας δεν μένουν στο ιστορικό απόθεμα που θεωρούν ότι έχουν

Με αφορμή την επέτειο της διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη αλλά και τις διεργασίες στον χώρο της Κεντροαριστεράς, το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.

Και δικαίως αφού το μεγαλύτερο κομμάτι της μεταπολίτευσης χαρακτηρίστηκε από την παρουσία του Αν. Παπανδρέου αλλά και των επιγόνων του. Από το “Βυθίσατε το Χόρα” έως το Καστελόριζο και τη συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, το ΠΑΣΟΚ με όλες του τις μορφές και μεταλλάξεις κυριάρχησε με τον έναν ή άλλο τρόπο στην πολιτική σκηνή. Και για καλό και για κακό. Την αναλογία του μείγματος την έχουν καταγράψει οι πολίτες στη μνήμη και τη συνείδησή τους ως αυτόπτες μάρτυρες στην πλειοψηφία τους και θα την αποτιμήσουν με ψυχραιμία οι ιστορικοί του μέλλοντος.

Η δημόσια συζήτηση για την πολιτική παρακαταθήκη του ΠΑΣΟΚ και του ιδρυτή της είναι αναγκαία και φυσικά σε αυτή τη συζήτηση όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες και τα δημοκρατικά κόμματα μπορούν και πρέπει να έχουν άποψη. Δημόσια και διαφανή. Ποιος άλλωστε είναι αυτός που θα δώσει το δικαίωμα σε κάποιον να έχει άποψη για ένα πρόσωπο που ανήκει εδώ και 21 χρόνια μετά τον θάνατό του στην Ιστορία και ποιος το αφαιρεί;

Πολλά στελέχη τού πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ διέκριναν μέσα από το άρθρο του πρωθυπουργού για τον Αν. Παπανδρέου διάθεση εισοδισμού (ή καλύτερα άλωσης) του ΣΥΡΙΖΑ στον εναπομείναντα πολιτικό χώρο της Κεντροαριστεράς, που βρίσκεται σε μια νέα φάση ανασυγκρότησης. Αυτό όμως έχει τόση σχέση με την πραγματικότητα όση και το να θέλει να κατηγορήσει κανείς τον Κ. Μητσοτάκη ότι θέλει να πάρει τις ψήφους του ΚΚΕ επειδή ανέφερε το όνομα του Μαρξ στον σχολιασμό του για το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα. Ή ότι η Ντόρα Μπακογιάνη θέλει να πάρει τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ επειδή έγραψε άρθρο για τον Λεωνίδα Κύρκο πριν από λίγες ημέρες.

Όσοι διακινούν τέτοιες προφανείς ιδεοληψίες από τη μια θεωρούν τους πολίτες άβουλα όντα και από την άλλη έχουν φόβο για το αύριο. Τα πολιτικά κόμματα που απαντούν στις ανάγκες της κοινωνίας σήμερα δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Τα κόμματα που έχουν όραμα για την πλειοψηφία της κοινωνίας δεν μένουν στο ιστορικό απόθεμα που θεωρούν ότι έχουν.

Στον απόηχο όλης αυτής της συζήτησης, το σημαντικότερο ίσως για την κοινωνία και για το οποίο πρέπει να έχει απάντηση ο πολιτικός κόσμος γι' αυτό το κομμάτι της Ιστορίας είναι να βγουν χρήσιμα συμπεράσματα όχι μόνο για τα καλά αλλά και για τα άλλα φαινόμενα που οδήγησαν στην κατάρρευσή του. Εκεί ίσως κρύβονται τα πιο χρήσιμα μαθήματα για το μέλλον.

Δεν υπάρχουν σχόλια