Header Ads

Τα ιστορικά υποδείγματα και η σημερινή ευρωπαϊκή πραγματικότητα

Προσφέρονται τα εκατό χρόνια από τη λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου σαν πλαίσιο για να κουβεντιάσουμε την προοπτική της σημερινής Ευρώπης; Ο Μακρόν το προσπάθησε. Δεν είναι σίγουρο ότι το ιστορικό σχήμα το οποίο προσπαθεί να χρησιμοποιήσει για να εξυπηρετήσει την ατζέντα του είναι στέρεο.

Το μήνυμα που προσπαθεί να στείλει ο Μακρόν είναι ότι η σταθερότητα της Ευρώπης βασίζεται στη συνεννόηση των ισχυρότερων ευρωπαϊκών δυνάμεων. Και αυτό πρέπει να λειτουργήσει ως γενικό υπόδειγμα για την υπέρβαση των εθνικισμών.

Όμως ο Μακρόν εξαπλουστεύει το ζήτημα. Το πρόβλημα της Ευρώπη σήμερα δεν είναι οι αλληλοσυγκρουόμενοι εθνικισμοί. Είναι ότι η Ευρώπη υπόσχεται στους πολίτες της λιγότερα από αυτά που του υπόσχεται η Ακροδεξιά.

Είναι λάθος να ερμηνεύουμε τον Πρώτο Παγκόσμιο ως μια σύγκρουση του γαλλικού με τον γερμανικό εθνικισμό. Το πρόβλημα ήταν η κρίση ενός συστήματος που επειδή δεν μπορούσε να αναπτυχθεί περισσότερο, έπρεπε να φάει ένα κομμάτι του εαυτού του. Οι εθνικισμοί ανέλαβαν απλώς να χωρίσουν τα επίδικα κομμάτια, να υποστηρίξουν τις στρατιωτικές δαπάνες και να στείλουν τον κόσμο να σκοτωθεί στα μέτωπα.

Πιο πολύ από τον ίδιο τον Πρώτο Παγκόσμιο, οι ιστορικές αναλογίες της σημερινής κρίσης πρέπει να αναζητηθούν στην απληστία, τον κυνισμό και την εκδικητικότητα των νικητών. Αλλά και στη στήριξη που παρείχε ολόκληρη η Ευρώπη στον φασισμό, προκειμένου να μην σαρωθεί η τάξη πραγμάτων από την κοινωνική αγανάκτηση. Εκεί πρέπει να αναζητηθεί η ιστορική εμπειρία για το τι πρέπει να κάνουμε σήμερα.

Η απάντηση σήμερα θα έρθει είτε από την Ακροδεξιά είτε από την Αριστερά. Η Αριστερά πρέπει να επιταχύνει.







Δεν υπάρχουν σχόλια