Header Ads

Στων Πρεσπών την ολόμαυρη ράχη….Tου Γιάννη Πανούση


Κι όσο μιλάω ακούγοντας μιά γλώσσα ξένη

όλο γυαλιά θρυμματισμένα

σκέφτομαι ποιό μπορεί να’ταν το κρυμμένο νόημα

του ακέραιου πυρήνα

Αντώνης Φωστιέρης, Ο πυρήνας του νοήματος



Το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών έχει τρεις τουλάχιστον διαστάσεις:

-τη διεθνή/ευρωπαϊκή γεωστρατηγική

-την εθνική/ιστορική διαμάχη

-την ενδοπολιτική αναδιάταξη κομματικών δυνάμεων

Για την πρώτη η οποιαδήποτε πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη λόγω της αστάθειας της παγκοσμιοποίησης. Πολλώ μάλλον η βεβαιότητα μερικών ότι η Συμφωνία θα μας οδηγήσει σε νέες ‘βαλκανικές’ περιπέτειες.

Για τη δεύτερη το ‘’ποιός είναι με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας’’ μόνον η ίδια η Ιστορία μπορεί να το απαντήσει αυθεντικά και νομοτελειακά. Άρα οι ένθεν/κακείθεν μεγαλοστομίες για ‘προδοσία’ ή για ‘εθνικισμό’ στερούνται πατριδο-ιστορικού νοήματος.

Το ενδιαφέρον στρέφεται στην τρίτη παράμετρο,όπου απ’ ότι φαίνεται ‘χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα’. Αριστεροί που εν μιά νυκτί βαπτίζονται δεξιοί, δεξιοί που είδαν το φως τους κι ασπάστηκαν την αριστερά,και πάει λέγοντας.

Αυτή η βίαιη ανατροπή/αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού/προσωπικού της χώρας, αν κι ενδημούσε από το 2012-2015 [όπου η ένταξη ορισμένων βουλευτών σε κάποια κόμματα ήταν εντελώς τυχαία ή καιροσκοπική], δεν μπορεί να χρεωθεί στο ΣΥΡΙΖΑ ή στον Πρωθυπουργό. Άλλωστε οι Ρισελιέ και Ρασπούτιν δεν ήσαν εκλεγμένοι Πρωθυπουργοί αριστερής -έστω υπό κρίσιν- κυβέρνησης. Συνεπώς η όλη αναδιάρθρωση, παρά τις ατομικές αχαρακτήριστες κινήσεις/δηλώσεις κάποιων πρωταγωνιστών της μιάς ψηφοφορίας, προς όφελος της Δημοκρατίας εντέλει θα λειτουργήσει, καθώς θα ξεκαθαρίσει ιδεολογικο-πολιτικά ένα θολό τοπίο συμμαχιών, το οποίο προκαλούσε σύγχυση στους πολίτες.

Αυτό στο οποίο πρέπει να ρίξει το βάρος η Κυβερνώσα είναι το ήθος των δικών της πολιτικών, συμπεριλαμβανομένης και της ακραίας ρητορικής ορισμένων, ώστε να μην πληγεί και η ίδια από το άρρωστο κλίμα που θα επικρατήσει τους επόμενους 6-8 μήνες.

Ανεξάρτητα από τις όποιες αντιρρήσεις/επιφυλάξεις για τους χειρισμούς της ελληνικής διπλωματίας, τα ιστορικού χαρακτήρα επιχειρήματα ή και τα τραυματικά βιώματα πολλών ελλήνων [ιδίως μακεδόνων], ο Πρωθυπουργός οφείλει –την επόμενη μέρα- να ξαναενώσει το λαό και να μην [απο]κλειστεί στο φρούριο των φανατικών, περικυκλωμένος και πολιορκούμενος από βαρβάρους και μη, αλλά και κινδυνεύων από τις προδοσίες των δικών του.

Ο Αννίβας κι ο Βρούτος δεν είναι μόνον ιστορικά πρόσωπα.

ΥΓ.’’Αβάσταχτο φορτίο η διαχείριση της φήμης

Αβάσταχτο φορτίο η διαχείριση της μνήμης

Αβάσταχτο φορτίο η διαχείριση της λύπης’’ 

[Νικ.Φωτόπουλος, Δάνειος χρόνος]

Δεν υπάρχουν σχόλια